woensdag, 13 november 2019 08:25

Eigenlijk best een smal gangetje, op de plek van de "koninklijke" balkondeuren, die ook nog eens naar binnen draaien. Het moet iedere keer even passen en meten zijn geweest voordat de nieuwe koninginnen en koning aan "het volk" gepresenteerd konden worden. Dit onnederlands paleis met zijn neo classicistische stijl is als een chique bonbon bovenop de boerenkoolstamppot geplaatst. De inrichting is al net zo on-Nederlands.

Architectonisch pakt Amsterdam uit als het gaat om grandeur en stijl. Geheel opgetrokken uit zandsteen, marmer en andere dure steensoorten conform de exacte maten van de classicistische architectuur heeft Jacob van Campen het stadhuis getekend. Vlak nadat de  Spanjaarden verslagen zijn  en de vrede is ondertekend (1648) geeft het stadsbestuur de opdracht voor het nieuwe stadhuis. De stedemaagd, prachtig afgebeeld in de Burgerzaal laat haar bezoekers weten dat het nu dan toch eindelijk zo ver is dat Amsterdam het centrum vormt  van de oude wereld en de nieuwe, dankzij de VOC rijkdom. Nee, beter en machtiger kan het niet worden. Vrede en handel als kenmerk voor Amsterdam.Je ziet het terug bij de dodenherdenking op 4 mei. Het bronzen beeld in het midden van het paleis, net onder de klok. De stedemaagd draagt de staf van Mercurius (god van handel en boodschapper van de goden) en de olijftak als teken van vrede. Klassieke oudheid is in en ‘hot’ in de 17e eeuw. Symboliek die niet misstaat in onze tijd.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat bij deze classicistische bouwstijl, teruggegrepen wordt naar de klassieke oudheid als het gaat om de vele kunst uitingen die het paleis rijk is. Van Atlas tot Zeus . Je komt ze tegen.

Iedere nis of timpaan vertelt een eigen verhaal. Veelal teruggrijpend op rechtspraak, barmhartigheid, zonden en deugdelijkheid.  Dus het is ook niet zo verwonderlijk dat de rechtspraak plaats vindt op tribunes (tribunaal) zoals die in de oude senaat van Rome. En dan wordt het toch nog heel Nederlands…marmer op ooghoogte, maar hoe verder weg van het oog, hoe goedkoper het materiaal. Van marmer naar gips, van vrijstaande  beelden naar grisées in de vorm van trompe l’oeil boven de doorgangen.

Staat dan wel weer tegenover dat  een van de grootste empire stijl meubilair verzamelingen zich bevindt in het paleis.

Vervolgens heeft het gezelschap plaats genomen in het Restaurant Blue Spoon. We vergeten gewoon de 500 jaar die ligt tussen het paleis en dit restaurant. Ook hier een prachtige inrichting met voornamelijk delfts blauw. Het handelsmerk van Marcel Wanders, een moderne kunstenaar die de vrije hand kreeg bij de inrichting van dit hotel. Zeer de moeite waard om eens te kijken. Het eten was heerlijk, de sfeer ontspannen. En we vergeten meteen maar even de 500 jaar tussen de Spaanse overheersing en de heerlijke Spaanse wijn die we mochten nuttigen. Alsof er niets is gebeurd, zal ik maar zeggen: het bewijst maar weer: handel en vrede, wie wil dat nou niet.

 

vrijdag, 18 oktober 2019 14:41

Het was ook wel een mooie aanbieding. De Oranje Leeuw ging extreem! Een treinreis naar Italie, de eerste treinreis ooit van de vereniging. Dat betekent in ieder geval korting op de totale reis/verblijfskosten. Dus in juni al ingeschreven. Torbjörn is ook lid van de vereniging die kon dus meteen mooie mee! En dat was ook gelukt. Ik heb een tekst voor de website van de Oranje Leeuw geschreven en in dit artikel gekopieerd.

Is dat niet een beetje teveel van het  goede? Zo’n treinreis van meer dan 14 uur. Had dat niet ander gekund? Een volmondig nee is het antwoord. De leden van de Oranje Leeuw blijken namelijk allemaal prima gezelschap. Dankzij de luxe van het reizen in de eerste klas, verloopt alles voorspoedig en ontspannen. Prachtige vergezichten vanuit de luie stoel, met de Zwitserse alpen toch wel als hoogtepunt.

Voor de lunch kreeg iedereen een Surinaams broodje Bakkeljauw (gemaakt door Dolores / het was heerlijk) of een Hollands broodje gezond met kaas met een glas sap. En wie wil nou niet genieten van een diner met uitzicht op prachtige bergen. Je vorkt nog even wat pasta of risotto weg, terwijl je met 130 km per uur voort raast. 

De diverse overstappen verliepen eveneens vlekkeloos. 

Al snel blijkt iedereen zijn weg te vinden in zowel het eerste hotel als wel in de modestad Milaan. Milaan, ooit bestierd door de machtige familie Sforza, is uitgerekend deze week veranderd in de Modestad. Fashionista’s zijn er neergestreken. Prachtige modellen en vogels van divers pluimage, dat mag duidelijk zijn. De vrije dag in Milaan is door iedereen zelfstandig (veelal in groepjes) ingevuld en de ervaringen werden ’s avonds bij het diner of in het hotel met elkaar gedeeld. Dat inspireerde weer om na te denken om Milaan nog eens vaker te gaan bezoeken.

Ook Turijn, stad van de familie Savoy, was minstens net zo indrukwekkend. Dat ook de goden ons goed gezind waren bleek wel uit het feit dat we uitstekend weer met veel zonneschijn gehad hebben. Een kleine heftige bui bij aankomst In Florence, was eigenlijk het enige wat lastig was. Maar daarna leek de zomer In Florence nooit meer te verdwijnen.

Florence, wat een heerlijke en prachtige historische stad, daar was iedereen het wel over eens. We begrijpen waarom de familie de Medici, daar zo graag verbleven en de stad tot machtscentrum uitbouwde. En na een behoorlijk inspannende informatieve rondwandeling met gids was de wijnproeverij een welkome afwisseling. ’s Avonds werd er door vele nog heerlijk nagepraat in de bar / loungeruimte van het prachtige hotel.

Toch komt ook aan het Italiaanse avontuur een einde. De thuisreis werd hier en daar wat weemoedig aangevangen, maar de stemming was prima. Een kaartje leggen, of toch maar vast de zelf gekochte versnapering nuttigen en/of een drankje/ hapje doen in de restauratie-wagon alles was mogelijk. En bijna ongemerkt vloog de tijd voorbij. Over een evt. volgende treinreis werd al gesproken. Wie weet. 

Op drie plaatsen in Nederland werd afscheid genomen van elkaar onder het zingen van het toepasselijke ‘we’ll meet again” van dame Vera Lyn

zaterdag, 31 augustus 2019 10:04

Die zon, dat was natuurlijk een gratis meevallertje op 31 augustus jongstleden. Strak blauwe ‘Spaanse” lucht en een stad badend in onvervalst nazomer licht. Heerlijk. Prima om elkaar te ontmoeten met een kop koffie en wat lekkers in Double Tree, om vervolgens een twee uur durende wandeling te maken in de Haarlemmerbuurt en de Westelijke eilanden.

Spierpijn in de nek blijkt niet uitgesloten, want er werd natuurlijk veel omhoog gekeken naar de sierlijke gevels die veelal vanaf de 17e eeuw reeds op ons staan te wachten, tot we znu konden bewonderden. Tuit- hals- klok- trapezium en trapgevels, ja, dat was beloofd. We hebben ze inderdaad allemaal gezien. De Nieuwendijk (1170) gaf langzaam maar zeker haar geheimen bloot en via de oudste winkelstraat van Amsterdam passeerden we twee sluizen waar in oude tijden ook al een Haarlemmerpoort gestaan heeft. Over gedempte grachten, voor-acherburgwallen kwamen we terecht op de Haarlemmerdijk en straat. Kleurrijke winkeltjes en nog kleurrijker bezoekers vielen ons ten deel.

Samen met wat modernere huizen zoals Jugendstil panden en zelfs wat sociale woningbouw tussendoor. Op diverse plekken zijn natuurlijk wat stops gemaakt, zoals bij het West Indisch Huis, dat echter maar zo’n twintig jaar een echt West Indisch Huis is geweest, daarna heeft het allerlei functies gehad. Het blijft natuurlijk wel fascinerend hoe dichtbij en tastbaar de geschiedenis wordt als je letterlijk voor het gebouw staat. Dat Amsterdam zo langzamerhand overspoelt wordt door toeristen mag bekend zijn. Ook wij ondervonden dit. Maar liefst drie keer zijn we aangesproken door ‘Amsterdammers” in een wat minder vriendelijke manier.

Nou is een groep van 20 ook wel wat veel voor sommige straten, maar een en ander geeft natuurlijk wel te denken. Via het Haarlemmerplein en met zicht op de Haarlemmerpoort (eigenlijk Willempoort 1840) en vierde gebouwde poort, kwamen we gelukkig in een oase van rust terecht: de Westelijke eilanden. ook hier nog een restant van de voormalige (125) pakhuizen, allemaal de moeite waard om even te zien. Daarna keerden we weer het bruisende stadsleven in. Via de Brouwersgracht zijn we met de Noord-Zuid lijn vertrokken naar de Lutmastraat, alwaar ons een indrukwekkende High Wine is geserveerd.

Prima gerechtjes begeleidde de prachtige diverse wijnen die geserveerd zijn door enthousias personeel van het restaurant. Het kaasplankje met maar liefst drie (gelukkig kleine) glazen dessertwijn maakte de lunch rond 16.00 af. Ondanks hier en daar de verdwaalde wesp, was het voor ons weer een bijzonder geslaagd evenement. 

zaterdag, 25 mei 2019 20:25

Nou dat was nog wat. Eigenlijk door een foutje deze reis geboekt. Ik keek op het internet naar treinreizen en zag dat deze ICE een enkele rij stoelen heeft. Ik dacht toen meteen, Wow, dat is luxe! . En voor ik het wist zat ik d'r aan vast. Wat een lekkere manier van reizen is dat toch. De heenreis is slechts met twee minuten vertraging afgelegd. En meteen in het midden van de stad. Het hotel sllechts drie minuten lopen vanuit het station. Nee daar kan ik niets van zeggen. Helemaal geweldig. Vier dagen in totaal. Vier musea bezocht, alles gedaan wat ik wilde. Heerlijk. Vandaag 1-09 weer terug. Ook nu weer keurig op tijd vertrokken. En mijn eerste wijntje staat alweer voor me. Zalig!

zaterdag, 02 september 2017 10:28

Ja, München. Ook zo'n stad waar je graag naar toe gaat. Het leek me wel wat. Een dag of vier daar naar toe en eens in de voetsporen trreden van onze grote verliezer Herr Hitler, zoals Churchill hem altijd noemde. Alles is logistiek zo ook deze stad. Ik had besloten vie het internet een gids te regelen om leterlijk de voetsporen te volgen. Dat was een goed idee! Van Bierkeller tot favoriete Konditorei is heb zijn favorieten gezien. Daarnaast is het ook nog eens een heerlijke museum stad, dus dat kwam allemaal wel goed. Eten in Duitsland is altijd goed. Zo ook hier. Prima reis gehad met de ICE, en dat waas eerste klas. Het hotel zat letterlijk 500 m naast het station, dat was helemaal goed. Nee, aanrader dat is het echt. Zit nu al te denken aan een trip naar Nurnberg. 

vrijdag, 31 maart 2017 07:52

Vandaag heb ik de MK geregistreerd en ze hebben een nieuw initiatief: museumdate. Best een leuk idee. Een van de mensen die daar op reageert is een vrouw uit Culemborg. Ze wilde wel eens het vernieuwde Rijksmuseum zien. Daarom heb ik aangeboden om dat voor haar te regelen. Ik heb immers gids@host nog steeds actief. En het geeft mij weer een mooie gelegenheid om verder te oefenen met de rondleiding. Ben benieuwd of ze gaat reageren. Het initiatief is wel goed vind ik. Mijn laatste bezoek was het Maurtishuis ((mrt 2017) waar de selectie Hollandse Meesters uit de collectie van Hert Royal Majesty Private Colleciton te zien was.

over de blogs...


Aardbei en zo...October 17, 2017
alle planten in een artikelSeptember 02, 2014
Begin is erMarch 09, 2015
CSI: DruifSeptember 01, 2014
Druif doet niksMarch 09, 2015
Druif druptMay 11, 2018
Druif durft niet.March 19, 2015

Contact

Ik op het web
nieuwe mediaweg

Digitaalstad
3423 AA

 

stuur een e-mail

Social media

TwitterLinkedInRSS FeedPinterest
Pin It
JoomShaper